zacznę chętnie od piersi której owal cudny

zdaje się być wspomnieniem natrętnym choć złudnym

kulinarnego przyjęć we dworze etosu

zdobny w pączki kaparów i woalkę sosu

do tego włoskie penne w porę z kuchni zdjęte

by można było o nich powiedzieć "al dente"

czując w zębach sprężysty rdzeń - pszeniczne wiano

oprószone utartym świeżo parmiggiano

malarz pewien na płótnie uwiecznił jedzących

błędnie potem "Kolacją ślepców" nazywanym

z racji tego że oczy przymknęli jak śpiący

rozkoszując się jadłem do stołu podanym

na deser tiramisu lekkie i puszyste

nasączone espresso tęgim aromatem

z nutą wanilii w kremie i co oczywiste

wybornego koniaku kieliszki pękate

P.K.